Fotografie is voor mij veel meer dan een vak; het is mijn manier om de wereld te ervaren. Ik let op het zachte ochtendlicht dat door een raam valt, op de manier waarop mensen naar elkaar glimlachen, en op die onverwachte momenten waarin iemand volledig zichzelf is. Het zijn die kleine, echte momenten die ik wil vastleggen.  Beelden die vertrouwd voelen, alsof ze er altijd al waren en je er later meteen weer in herkent. Geen geforceerde poses, geen show, maar puurheid die blijft hangen.

Samen met mijn vriend en ons hondje Wolf wonen we in Den Bosch. Thuis is waar ik rust vind, maar ook energie: een koffiedate die zomaar uren duurt, een intens uur in de kickboksschool of een gesprek dat dieper gaat dan je had verwacht.

Mijn liefde voor fotografie begon al op de middelbare school. Elk creatief project werd een kans om een verhaal visueel te vertellen. Ik herinner me nog dat ik urenlang met mijn camera rondliep, op zoek naar dat ene moment dat precies voelde zoals het leven écht was. Het voelde vanzelfsprekend dat ik een fotografieopleiding zou volgen en vanaf de eerste klik wist ik: dit is mijn ding.

Eerlijk? Het wordt elk jaar mooier. Elk gezicht, elke lach, elk lichtspel leert me weer hoe bijzonder gewone momenten kunnen zijn, en dat is precies wat ik wil vastleggen.